โรงเรียน...จุดเริ่มต้นอนาคต
posted on 11 Nov 2009 02:19 by engineerjomzon in lear-ningบ๊อกนี้ จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีโรงเรียนให้เรียน เพราะทุกวันนี้เห็นคนได้ดิบได้ดีและเสียผู้เสียคนมาก็เยอะแล้ว ที่จะบอกไม่ได้หมายความว่า คนที่ไม่มีโอกาสได้เรียนจะไม่ใช่คนที่ได้ดิบได้ดี ให้เข้าใจไว้ ณ ที่นี้ด้วย
ที่บอกว่าได้ว่าบางคนได้ดีบางคนก็เสีย เพราะเจอมากับตัวเองทั้งนั้น ยกตัวอย่างเพื่อนคนนึง ตอนเรียนมันขี้เล่นมาก จนดูแล้วไม่น่าจะได้เรียนหมอ ปรากฎว่า ปัจจุบันมันเรียนหมออยู่มหาลัยชื่อดังแห่งนึง(ไอ้เราก็ยังงงมันทำได้ไง-*-) อีกคนขยันมากมาย เรียนเก่งมาก(เทพเวอร์) แต่ดันมาต้องหยุดเรียนกลางคันเพราะเรื่องความรัก ทำให้อนาคตที่มันฝันว่าอยากเรียนวิศวะเหมือนเพื่อนๆอีกหลายๆคนดับวูบลง เป็นต้น
เจ้าของบ๊อกๆ ที่จริงก็ไม่ใช่คนดีไม่ใช่คนที่เรียนเก่งหรือขยันแต่อย่างใด(ความพยายามก็ไม่มี-*-) แต่ที่ผ่านพ้นการเรียนในระดับโรงเรียนมาได้เนี่ย อาศัยสิ่งแวดล้อมรอบข้างทั้งนั้น เช่น ถ้าไม่อ่านหนังสือก็ไม่รู้จะทำอะไรเพราะเพื่อนอ่านกัน ถ้าเกรดตกมะหม้าก็จะยึดซาวอะบาว(ในสมัยนั้น) ถ้าทำการบ้านไม่เสร็จก็อดกินข้าว เป็นต้น แต่ถ้าถามว่า"แล้วเกรดเป็นไง" ขอบอกเลยนะที่นี้ ชีวิตนี้ในระดับมัธยมต่ำสุด1กว่าๆ มันเป็นเทอมเดียวและครั้งสุดท้ายที่เคยได้ นอกนั้น2กว่าหรือ3กว่าตลอด ที่ได้เกรดน้อยในตอนนั้นคือไม่สนใจเรียน ไม่สนใจที่ใครเตือนใครว่า ผลสุดท้ายก็เลยคือแบบนี้ เลยคิดได้ว่าถ้าทำแบบนี้ความฝันที่อยากจะทำเนี่ย มันจะจบลงอย่างไม่มีวันหวนคืนได้
ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะอยากให้น้องๆที่จะเข้ามหาลัยปีนี้และจะเข้าในอนาคตได้รู้ว่า การที่เราขยัน เราเก่งมันไม่พอ เราต้องมีสังคม มีไหวพริบต่อสิ่งรอบข้าง อะไรที่ไม่ดีก็อย่าไปทำ เพราะเวลาเดินไปข้างหน้าเสมอ ไม่มีที่มันจะย้อนวันเวลาให้เรากลับมาได้อีก ฉะนั้นตั้งใจเรียนกันนะ อย่าไปคิดมากเรื่องกฎระเบียบโรงเรียน ถ้าเราทำถูกกฎซะอย่างก็ไม่เห็นต้องไปกลัวอาจารย์ฝ่ายปกครอง สู้เอาเวลาระวังอาจารย์มาทำสิ่งที่ทำให้อนาคตเราดีมากขึ้นดีกว่า
สุดท้ายนี้ ต้องขอบคุณปะป๊าและมะหม้าที่ส่งเรียนโรงเรียนดีๆ ขอบคุณครูอาจารย์ทุกคนที่สั่งสอนและให้กำลังเสมอ ขอบใจเพื่อนๆในกลุ่มที่คอยเป็นห่วงเรื่องเรียนและเตือนเสมอ มาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะทุกๆคนรอบตัวเจ้าของบ๊อกๆ^^
) เลยขอเขียนนามสมมุติว่า "ก.ไก่" แล้วกัน เพราะคือชื่ออื่นไม่ออก 555